Ω τους αγαπητούς Βοργίες!

Δυστυχώς δεν έχω χρόνο να απαντήσω εκτενώς στην πρόσκληση σας γιατί βιάζομαι να πάω σε ένα ραντεβού. Δεν θέλω όμως να βιάζεστε αγαπητοί. Δεν είστε δα και κάνα επείγον περιστατικό! Τόσους αιώνες μια χαρά σας βρίσκω βουτηγμένους στην ακολασία, θα τα καταφέρετε λίγο ακόμα!Εξάλλου, όπως σας είπα, βρίσκομαι υπ’ ατμόν γιατί επιβλέπω τις εργασίες διακόσμησης του νέου μας ιατρείου.

Αχ, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο πολύ έχω κουραστεί. Τι να διαλέξω υφάσματα για τις κουρτίνες, τι να βρω την σωστή απόχρωση beige για τους τοίχους, μέχρι και τα πόμολα για τα ντουλάπια εγώ πρέπει να τα διαλέξω! Οχι, ότι ο γλυκός μου Προζάκης δεν βοηθάει… Ξέρετε τι δύσκολο είναι να παίρνεις κάθε πρωϊ την Μιτσούκο και να την ξαμολάς σε διαφορετική περιοχή με την ελπίδα να χαθεί? Κι αυτό το τέρας να γυρνάει πάντα πίσω?

Που είχα μείνει? Α, ναι! Οπως σας έλεγα, εκτός των εργασιών διακόσμησης του καινούριου μας μεγάρου, υπάρχουν και τα τρέχοντα ραντεβού, που όπως καταλαβαίνετε δεν μπορούν να μένουν πίσω. Τόσος κόσμος περιμένει να δει το φως το αληθινό. Τώρα που είπα φως, εσύ νεαρέ μου, φέρε με προσοχή εκείνη την λάμπα να την αμπαλλάρουμε!

Τι έλεγα? Α! Νομίζω πως μία μικρή καθυστέρηση θα ήταν μάλλον χρήσιμη, καθώς πολύ φοβάμαι πως η αγαπητή Λουκρητία θα πρέπει να χάσει κανένα κιλάκι πριν έχει απαιτήσεις για το είδος του ντιβανιού που θα την φιλοξενήσει. Εγώ θα πρότεινα ψωμί και νερό για τους επόμενους πέντε μήνες, συν την φαρμακευτική αγωγή που έδωσε ο Προζάκης μου… (αχ! λέτε να τα καταφέρει σήμερα να απωλέσει την Μιτσούκο?)

Και βέβαια, όπως καταλαβαίνετε, δεν θα διακινδύνευα να κάτσει κάποιος από σας στο καλό μας ντιβάνι, χωρίς να βεβαιωθώ ότι δεν θα το λερώσει με τα πολλαπλά αμαρτήματα σας. Γι’αυτό και νομίζω πως σκόπιμο θα ήταν να επισκεφθείτε έναν εξομολόγο πρωτού σκεφτούμε ποια ημερομηνία έχουμε ελεύθερη για την θεραπεία σας…Μόνο να απαριθμήσετε τις ακολασίες σας… για να δούμε, χμ.. ε, κάπου μετά το Πάσχα, να έχουν ανθίσει και οι ζαρντινιέρες έξω από τα παράθυρα, και κάτι θα βρούμε για την περίπτωση σας.

Αντιλαμβάνεστε βεβαίως, πως τους όρους στην περίπτωση μας τους βάζω εγώ! Σε αντίθετη περίπτωση, θα μπορούσα (υποθετικά πάντα μιλώντας) να πάθω καμμιά κρίση υστερίας και να μη σας ξεπλένει ο Δούναβης κι ο Νείλος μαζί! Και δεν θα το θέλαμε αυτό γλυκά μου παιδιά ε?

Ελα νεαρέ βιάσου! Μας περιμένει ο decorateur κι έχουμε ήδη αργήσει!

Πρόσεχε παιδί μου! θα σκοντάψεις!

Πρόσεχε το λαμπατουρέρ!

Το λαμπατέρ!

Το φως χριστιανέ μου!