Προς κ. Κοκοβιό:
Τηρώντας την πρόσκληση της προηγούμενης εβδομάδος, ο Λαντόζιος και εγώ, σας προσκαλούμε σε ένα ελαφρύ γεύμα με γιαπωνέζικες γεύσεις που θα ετοιμάζει ειδικά για την περίσταση η Μιτσούκο. Επειδή το γραφείο μας δεν είναι κανένας Οίκος από ψωνισμένα απολειφάδια άλλων εποχών αλλά επιστήμονες ολκής, προχωρούμε στην πραγματοποίηση της υπόσχεσης μας. Το γεύμα θα είναι informal, για να νιώσουμε όλοι άνετα αμέσως και να περάσουμε απρόσκοπτα στο πιο ενδιαφέρον μέρος της συνάντησης μας που θα περιλαμβάνει: συζήτηση για τα πάντα και τίποτα, το άπειρο στην καθημερινότητα μας, τις επιπτώσεις του blogging στην ψυχοσύνθεση των ατόμων με έφεση στον βερμπαλισμό και φυσικά την μετά-blogging ζωή σας. Πιστεύουμε ότι αυτή η κουβέντα θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε μεγάλο μέρος της παθολογίας που παρουσιάζουν οι bloggers καθώς και τις ψυχοσωματικές εκδηλώσεις που εμφανίζονται όσο η σχέση εξάρτησης είναι σε εξέλιξη. Τα αποτελέσματα της κουβέντας μας, αφού αναλυθούν και στατικοποιηθούν επιμελώς από τον Λαντόζιο θα δημοσιευθούν στην παρούσα σελίδα, σαν μια προσφορά του γραφείου μας, με σαφέστατη βέβαια αναφορά στη συνεισφορά σας.
Μετά τιμής:
Ευφρόνιος Προζάκης, Αλλοφρόνιος Λαντόζιος
Και μόνον στην προοπτική να σκάσουν οι Βοργίες, αποδέχομαι την πρόσκληση με μεγάλη χαρά.
Να ξαπλώσω τώρα ή μετά το σούσι?
By: Κοκοβιός on Οκτωβρίου 9, 2006
at 6:26 μμ
Καλημέρα σας κε Κοκοβιέ,
με χαρά είδαμε την απάντηση σας.
Είμασταν σίγουροι για το καλό γούστο σας και τη λεπτή αίσθηση χιούμορ που απ’ ότι βλέπουμε διέπει και τη λιτή απάντηση σας. Η Μιτσούκο μόλις παράλαβε φρεσκότατο φύκι και ξεκίνησε το τύλιγμα των rolls- ξέρετε είναι δύσκολη η ζωή στην Αθήνα, εδώ δεν είναι Νέα Υόρκη που βρίσκεις φρέσκο φύκι όπου βρεθείς κι όπου σταθείς και η Μιτσούκο στην ποιότητα δεν κάνει παραχωρήσεις.
Ας ξεκινήσουμε με λίγο sake, να ζεσταθεί η ατμόσφαιρα, να έρθει και ο Λαντόζιος -αχ αυτά τα Δαλματίας τον κουράζουν αλλά τους έχει αδυναμία, τι να κάνεις; ευαισθησίες είναι αυτές.
Και βέβαια μπορείτε χαλαρώσετε στο ντιβάνι μας, μην σας έχουμε και όρθιο, σε λίγο ξεκινάμε…
By: prozakis on Οκτωβρίου 10, 2006
at 9:06 πμ
Εγώ σαν μικρό και αθώο κοριτσάκι, καινούργια στο κουρμπέτι, μόλις άρχισα να πειραματίζομαι με το blog (συν τις άλλοις) μπορώ να έρθω? Είναι νωρίς ακόμα και μπορεί να βρώ την σωτηρία. Βοηθήστε με πολλοί του είδους σας ασχολήθηκαν με το ΑΤΟΜΟ μου αλλά γιατρειά δεν βρήκα. Θα είμαι μια πρόκληση για τα δεδομένα σας…
By: Μαράκι on Οκτωβρίου 11, 2006
at 8:29 πμ
Καλό και μικρό μου αθώο κορίτσι, η ζωή είναι πολύ δύσκολη, πρέπει λίγο να πονηρέψεις. Γι’ αυτό παρ’ όλο που το Γραφείο μας είναι ανοικτό σε όλες τις προκλήσεις, σας συνιστούμε να προσπαθήσετε λίγο ακόμα μόνη σας, να κάνετε παρέες λίγο πιο “ξεπεταγμένες”-αυτή νομίζω είναι η λαική έκφραση. Θα σας βοηθήσουν να μπείτε λίγο στο νόημα της ζωής, δοκιμάστε λίγο να σχετιστείτε με τον κόσμο της μπλογκοσφαιρας -Ω! Λαντόζιε ξέρω πόσο εκνευρίζεσαι όταν χρησιμοποιώ τέτοιες λέξεις- και αν όλα αυτά αποτύχουν τα ξαναλέμε.
Θέλει και λίγη προσπάθεια η ζωή, όχι κατευθείαν στο Ντιβάνι, άλλωστε είστε νεοτάτη!! Αφιερώστε το μπριο που διέκρινα στη φωτογραφία σας σε δημιουργικές εργασίες, είναι πάντα αποκαλυπτικά βοηθητικές.
Αυτά προς το παρόν.
By: prozakis on Οκτωβρίου 11, 2006
at 8:17 μμ